Stanisław Pękalski
Malarz, skrzypek
- Urodzony
- 30 listopada 1895, Białobrzegi
- Zmarł
- 7 lipca 1967, Wrocław
- Zawody
- malarz, skrzypek
Stanisław Pękalski (ur. 30 listopada 1895 w Białobrzegach, zm. 7 lipca 1967 we Wrocławiu) był malarzem, witrażystą, profesorem i skrzypkiem. Po ukończeniu gimnazjum w Warszawie wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej, a następnie brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Studiował w Wolnej Wszechnicy w Warszawie, a od 1923 roku w Szkole Sztuk Pięknych, gdzie kształcił się pod kierunkiem Karola Tichego. Zajmował się malarstwem stosowanym, projektowaniem wnętrz, tkanin, witraży i dekoracji ściennych, a także ceramiką. Studia ukończył w 1929 roku.
W 1933 roku wyjechał na stypendium do Paryża. Przed wojną należał do warszawskich grup artystycznych „Rzut” i „Blok Zawodowych Artystów Plastyków”. Podczas okupacji pracował w Warszawie jako skrzypek i portrecista, a później grał w Filharmonii Krakowskiej. W 1945 roku zamieszkał we Wrocławiu, gdzie współtworzył oddział Związku Polskich Artystów Plastyków i Państwową Wyższą Szkołę Sztuk Plastycznych. Był dziekanem, kierował Katedrą Malarstwa Architektonicznego, a w 1965 roku został rektorem uczelni. Stworzył prawie 100 kompozycji witrażowych. Zginął potrącony przez samochód, przechodząc przez wrocławski Rynek.
Na podstawie artykułu „Stanisław Pękalski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.